“Devletin, insanların göz göre göre ölüme sevk edilmesine seyirci kalması düşünülemez..”
Dönemin adalet bakanı Hikmet Sami Türk, operasyon başladıktan sonra yaptığı açıklamada yukarıdaki cümleyi kurmuştu.. İnsanların ölümüne göz yumamayız diyordu.. Bir başka deyişle, direnişte ölemezsiniz, sizi biz öldüreceğiz demekti aslında bu.
Çünkü, niyeti insanları ölümden korumak olanlar, insanların üstüne 10 bin askerle silahlarla, bombalarla, kimyasal gazlarla saldırmaz. Devlet, bir türlü engelleyemediği ölüm orucu direnişlerinin ve ölüm orucuna önünü alamadığı katılımların çözümünü bulmuştu: hayata döndürmek(!)
Bu vatanın gerçek sahipleri ve savunucuları, devrimciler, sosyalistler; emperyalizmin uşaklarının hep gözünü korkutmuştur. Günümüz toplumumuzda olsun veya olmasın, faşistler mücadele ederek önün alamayacaklarını düşündükleri yiğitleri hep katletme yoluna gitmişlerdir. Pir Sultan Abdal’dan, Şeyh Bedrettin ve Börklüce Mustafa’dan, Mustafa Suphi’ye, Seyid Rıza’dan Denizlere, Mahirlere, İbolara.. Çözüm yolu tekti, katlet ve kurtul..
2000′lere gelindiğinde de durum farklı değildi.. Emperyalizmin uşağı ve işbirlikçisi devlet yöneticileri ve onların baskı ve yıldırma politikaları ve bu politikalara karşı yılmaz mücadelesini sürdüren devrimciler.. Devlet hapishanelerde ciddi bir tecrit politikası yürütüyor, içeride dışarıda tecrite karşı mücadele içerisinde olanları da, yani devrimcileri de yıldırma politikası güdüyordu.. Tecrite karşı hem hapishanelerde, hem de dışarıda ölüm orucu direnişi sürdürülüyor, devrimciler birer birer ölüm orucu direnişine katılıyorlar ve şehit düşüyorlardı.
19-22 aralık katliamlarına gelinmesinin de en önemli göstermelik sebebi, devrimcileri ölüm orucu direnişinden kurtarmaktı.. Tabi yersen (!)
İnsanları ölümden kurtarmak için geldik diyorlardı. Ölümden kurtarmak için geldikleri insanları diri diri yaktılar, acımadan, ahlaksızca, namussuzca kahkahalar atarak katlettiler. Kullandıkları silahları, bombaları, kimyasal gazları, hapishane duvarlarını yıkmak için kullandıkları iş makinelerini gören devletin başka bir ülkeye savaş açtığını zannederdi. Çünkü az değil dile kolay 10 bin askerle yapılmıştı operasyon.. 30 tutuklu devletin askerlerinin açtığı silah ateşiyle, attıkları gazlarla ve bombalarla hayatını kaybetmiş, yüzlercesi ise yaralanmış ve sakat kalmıştı.. İnsanın insana yapmayacağı şeyi devlet vatandaşına yapmıştı: katletmişti..
6 kadın tutukluyu demiri ve betonu dahi yakabilen kimyasal silahlarla yakarak öldürdüler ve “kendilerini yaktılar” dediler.
İzli mermiler, lazer güdümlü silahlar, ilk defa denenen kimyasal silahlar kullandılar, inkar ettiler. Gerçek yıllar sonra adli tıp raporlarıyla ortaya çıktı.
Katliamın boyutunu anlatan tutuklu mektuplarını yok ettiler. Gerçeğin açığa çıkmasından korkuyorlardı.
Korkmasalar, daracık alanda tutuklu bulunan insanların üzerine onbinlerce mermi atmaz, yanlışlıkla kendilerini de vurmazlardı.
Kıydılar yine canımıza.. Dersim’de, Çorum’da, Gazi’de, Maraş’ta, Sivas’ta olduğu gibi..
Ama yine başaramadılar.. Ölüm oruçlarına katılımı önlemek amacıyla yaptıkları operasyon sonrasında ölüm oruçlarına katılım çığ gibi büyümüş ve 122 devrimci katliamdan sonraki dönemde girdikleri ölüm orucunda şehit düşmüştü.
19 aralık 2000 katliamının siyasi sorumluları; yıllarca bu vatanı emperyalistler ve işbirlikçi tekeller adına yönetenlerdir. Emperyalizmin çıkarları için halkın, devrimcilerin kanını dökenlerdir..
Tarih onları korkaklıklarıyla ve korkaklıklarının getirdiği saldırganlık, zalimlik ve ikiyüzlülükle anarken, devrim şehitlerimizi onurlu direnişleri ve mücadeleleriyle daima hatırlayacaktır.
19-22 Aralık 2000 hayata dönüş operasyonu (!) şehitlerimizi saygı ve özlemle anıyor, mücadelelerini aldığımız her nefes sırasında yürüteceğimize söz veriyoruz
Kahramanlar ölmez, halk yenilmez!..
